design donttellmum.nl / created by By the WWW...

februari 2010

Interview met Naeeda Aurangzeb

Naeeda_aurangzeb-150x150

Naeeda Aurangzeb is geboren in Pakistan, opgegroeid in Rotterdam en woont nu al ruim 16 jaar in Den Haag. “Mijn hart ligt in het Midden Oosten. Het zijn steden als Istanbul, New York en Jeruzalem waar ik mij het meest thuis voel. Steden die een lange traditie van migratie kennen, een smeltkroes van culturen, tradities en religies. Het is de verbinding tussen dat wat ogenschijnlijk niet te binden valt wat mij aantrekt in het leven. Een brug slaan, woorden geven aan onderbuikgevoelens. De juiste woorden zoeken en vinden om in een verfijnde nuance jezelf en de ander te kunnen aanraken”.

In haar werk volgt Naeeda vooral haar intuïtie. Dat is niet altijd makkelijk, en het zorgt ook voor een – op het eerste oog- versnipperde cv volgens haar. “Maar het is wel de manier die het beste past bij mij. Vaak zie ik achteraf pas de logica van mijn keuze. Enerzijds werk ik in de journalistiek (redacteur NCRV radio, gespreksleider NMO, programma maker RTVWEST, auteur van het boek ‘Verdreven Palestijnen’, zelfstandig documentaire maker van ‘Kerstnacht in Bethlehem’ en ‘bekeerde joden’) anderzijds ben ik graag bezig met vredeswerk (gespreksleider in oorlogsgebieden, gespreksleider zomerkampen voor tieners uit conflictlanden, begeleider van westerse tieners die mee doen aan uitwisselingsprogramma’s met islamitische landen). “Als debatleider en dagvoorzitter werk ik zowel voor theaters, overheidsinstellingen, universiteiten, bedrijfsleven als sociaal-maatschappelijke instellingen. Het is de afwisseling die mij boeit, vanuit verschillende hoeken mee kijken en mee doen met dat wat in de wereld speelt. Ik heb een jaar gewoond in Tel Aviv en een half jaar in Jeruzalem. Ik werkte in de Verenigde Staten, Jordanië en de bezette gebieden”. Naast al haar verschillende werkzaamheden en activiteiten werkt Naeeda momenteel ook voor het Bureau Discriminatie Zaken in Den Haag.

Dan de vragen aan elke DIVA van de maand:

1. wat is je grootste passie?
Schrijven en reizen zijn mijn grootste passie. Ik schrijf te weinig, het liefst ben ik de hele dag aan het schrijven. Gedichten, hersenspinsels, verhalen, alles. Reizen is wat mij betreft het mooiste cadeau dat er is. De mogelijkheid om te reizen, om te proeven aan andere culturen, heerlijk. Tijdens het reizen maak je een enorme groei als persoon. In een week reizen kom ik verder dan in twee maanden thuis zijn. Als ik reis dan staan mijn voelsprieten wagenwijd open, hierdoor groei ik altijd door naar een nieuwe fase in mijn leven.

2. wat zou jij meteen regelen als jij het voor het zeggen had?
Honger en geweld de wereld uit. Het is onbegrijpelijk dat wij, ondanks al onze kennis en mogelijkheden, nog steeds geen eerlijke verdeling van voedsel kunnen regelen. Vaak schaam ik me om de hoeveelheid voedsel die wij in het Westen tot onze beschikking hebben. Ik ben ervan overtuigd dat die oneerlijke verdeling opzet is en die gedachte is nog ziekmakender. Geweld is ook zoiets vernietigends en werkelijk zinloos. Als slachtoffer van tien jaar huiselijk geweld weet ik uit ervaring hoe diep geweld ingrijpt in je zijn. Je wordt emotioneel kreupel en voor wat? Niets. Geweld is zinloos.

3. wat was je meest inspirerende ervaring van de laatste tijd?

Tijdens de opening van winternachten hoorde ik de Zuid Afrikaanse dichter Antjie Krog spreken. Een hele fijne vrouw die met uiterste voorzichtigheid haar woorden kiest. Ze sprak over vergeving en zachtheid. Haar stelling was dat er in de wereld eigenlijk geen ruimte is voor vergeving en zachtheid. De aandacht gaat naar hen die kiezen voor geweld en hardheid. Als je kiest voor de zachte weg sta je alleen. Ik herken dat, ik heb dat gezien in Israel en Palestina. De mensen die ondanks alles proberen de ander te vinden, staan alleen en worden uitgelachen. Alsof vergeving en toenadering geen zin zouden hebben. Als Krog spreekt is het net alsof ze aan het breien is, dat klinkt gek, maar zij geeft taal een hele nieuwe dimensie. Na haar speech kwam ik tot de volgende zin: ‘woorden kun je breien, sommige met wol, andere met zijde draad’.

4. wat heb je altijd in je handtas?
Een notitieblokje en twee pennen. Het idee dat ik geen papier bij de hand heb, maakt me erg nerveus. Als ik wil schrijven moet ik ook meteen kunnen schrijven, anders kan ik behoorlijk ontregeld raken. In de praktijk betekent dat, dat ik ook de nodige volgeschreven servetjes, en zakdoekjes in mijn tas heb zitten. Ik drink geen alcohol, maar heb wel bierfiltertjes in mijn tas zitten, noodoplossing als er ook geen servetjes zijn!

5. wie mag er van jou in een lijstje?
Benautte Grault, de Franse schrijfster die geboren werd in het Parijs van de jaren 20. Zij werd pas op latere leeftijd bekend met haar feministische romans. Haar romans als ‘zout op mijn huid’ en ‘mijn gezicht’ zijn voor mij een feest van herkenning… Het is die drang naar eigenheid, autonomie en die honger naar de liefde, die zonder taal verstaan wordt, wat mij zo raakt in haar werk. In haar tijd moest iedere vorm van vrijheid bevochten worden, ik herken dat in mijn eigen leven. Iedere stap die je zet, van studeren tot reizen, de zoektocht naar liefde, de zoektocht naar de persoonlijke God, je eigenheid in je carrière, niets is vanzelfsprekends. Zij hield van lezen en begon later pas te schrijven, ook dat herken ik. Alles wat ik doe vind ik leuk, maar net als Grault hoop ook ik dat ik ooit een echte schrijfster word…

Interview: Naeeda Aurangzeb en Fatma Kaya
Foto’s: Naeeda Aurangzeb